Jan Amor Tarnowski
Dowódca, dyplomata, kasztelan
- Urodzony
- 1488, Tarnów
- Zmarł
- 16 maja 1561, Wiewiórka
- Zawody
- dowódca, dyplomata, kasztelan
Jan Amor Tarnowski (1488-1561), herbu Leliwa, urodził się w Tarnowie, a zmarł w Wiewiórce. Był dowódcą, dyplomatą, pamiętnikarzem i teoretykiem wojskowości. Pełnił urzędy kasztelana wojnickiego i krakowskiego oraz wojewody ruskiego i krakowskiego. W latach 1527-1533, 1539-1546, 1547-1551, 1554-1555 i 1557-1559 sprawował urząd hetmana wielkiego koronnego. Dowodził między innymi w wojnach z Moskwą i Mołdawią, a w 1531 roku odniósł zwycięstwo pod Obertynem.
Tarnowski zmieniał organizację wojska i opisał zasady sztuki wojennej w traktacie „Consilium rationis bellicae”, wydanym w 1558 roku. Był także autorem dziennika podróży do Ziemi Świętej. W 1528 roku gościł na zamku w Tarnowie wygnanego króla Węgier Jana Zápolyę. W 1540 roku, na mocy przywileju Zygmunta I Starego, doprowadził do założenia Tarnopola. Został pochowany w krypcie tarnowskiej kolegiaty.
Na podstawie artykułu „Jan Amor Tarnowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.