Antoni Rosner

Antoni Rosner urodził się 9 listopada 1831 roku w Tarnowie, w rodzinie tarnowskich Żydów. Był synem lekarza i radnego miejskiego Dawida Rosnera oraz Hessi z domu Ohrenstein. Po ukończeniu gimnazjum wyjechał do Wiednia, gdzie studiował filozofię i medycynę pod kierunkiem Ferdinanda von Hebry. W 1854 roku przez rok pracował na oddziale chorób wewnętrznych Szpitala Powszechnego. W 1861 uzyskał tytuł doktora chirurgii.

Rok później wrócił do Krakowa, przedstawił pracę habilitacyjną z dermatologii i wenerologii, a następnie rozpoczął pracę wykładowcy na Uniwersytecie Jagiellońskim i w szpitalu św. Ducha. Od 1863 roku kierował Kliniką Dermatologiczną, której działalność oficjalnie zatwierdzono w 1871 roku. W 1867 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego i prywatnego docenta dermatologii. W 1873 został kierownikiem kliniki chorób skórnych w szpitalu św. Łazarza, a w 1894 profesorem zwyczajnym. Zmarł 25 sierpnia 1896 roku w Krakowie i został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Antoni Rosner” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.