Feliks Rapf

Feliks Rapf urodził się 11 stycznia 1891 roku w Tarnowie. Po ukończeniu gimnazjum w Nowym Sączu rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej, a następnie na Uniwersytecie Jana Kazimierza. Podczas I wojny światowej służył jako oficer armii austro-węgierskiej. Od 1919 roku był oficerem Wojska Polskiego i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Po demobilizacji w 1921 roku podjął pracę nauczyciela w Nowym Sączu, między innymi w Gimnazjum im. Jana Długosza.

Od 1908 roku należał do Towarzystwa Tatrzańskiego. Kierował nowosądeckim oddziałem „Beskid”, organizował schroniska w Szczawnicy Dolnej i na Przehybie oraz opracował pierwszą w Polsce szczegółową instrukcję znakowania szlaków turystycznych. Był taternikiem, publicystą, popularyzatorem nauki i współzałożycielem oddziału Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii w Nowym Sączu. Podczas II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej, a później uczestniczył w tajnym nauczaniu. Po wojnie organizował naukę w I Gimnazjum i odnowę oddziału „Beskid”; do 1952 roku kierował nowosądeckim oddziałem PTTK. Publikował w czasopismach turystycznych i naukowych. Zmarł 7 marca 1972 roku w Nowym Sączu.

Na podstawie artykułu „Feliks Rapf” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.