Gustaw Piotrowski

Gustaw Piotrowski urodził się 1 marca 1833 roku w Tarnowie. Był synem Stanisława, adwokata w tym mieście i właściciela majątku Chojnik, oraz Alojzyi Cerasamow. Uczył się w gimnazjach w Wiedniu, a maturę zdał w 1851 roku w Tarnowie. Następnie studiował medycynę w Wiedniu. Po pierwszym egzaminie lekarskim został asystentem profesora fizjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w 1857 roku uzyskał doktorat medycyny. Studia uzupełniające odbył w Heidelbergu.

W 1859 roku został zastępcą profesora fizjologii i mikroskopii na Uniwersytecie Jagiellońskim, a rok później profesorem zwyczajnym. W latach 1873-1874 pełnił funkcję rektora uczelni i wielokrotnie był dziekanem Wydziału Lekarskiego. Był też posłem do Rady Państwa w Wiedniu oraz posłem-wirystą Sejmu Krajowego Galicji. W 1865 roku opublikował podręcznik „Fizjologia ludzka w zarysie”. Opisał także reakcję biuretową, nazywaną reakcją lub odczynem Piotrowskiego. Zmarł 31 grudnia 1884 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Gustaw Piotrowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.