Henryka Kerner

Henryka Kerner, znana także jako Henryka Kernerówna, urodziła się w 1892 roku w Tarnowie, gdzie wraz z rzeźbiarzem Henrykiem Hochmanem prowadziła pracownię ceramiczną. Zmarła w 1978 roku. Była polską rzeźbiarką i malarką pochodzenia żydowskiego, członkinią Zawodowego Związku Polskich Artystów Plastyków. Kształciła się u Henryka Hochmana oraz Antona Hanaka w Kunstgewebeschule w Wiedniu. Przed lub krótko po wybuchu II wojny światowej wyjechała do Paryża.

Tworzyła przede wszystkim niewielkie figurki ceramiczne, kompozycje majolikowe oraz kamienne rzeźby o tematyce religijnej, a także stylizowane przedstawienia kobiet i dzieci, kafle i plakiety z płaskorzeźbami. Wystawiała prace między innymi w Wiedniu, Monachium i Lipsku. W 1930 roku w Warszawie odbyła się jej pierwsza indywidualna wystawa rzeźby na ziemiach polskich. W kolejnych latach prezentowała prace w Krakowie, Katowicach, Tarnowie i Sosnowcu. W 1937 roku uczestniczyła w ogólnopolskim salonie rzeźby w Warszawie, a w 1938 roku wystawiła prace na wystawie współczesnej sztuki kościelnej w Paryżu. Była stypendystką Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

Na podstawie artykułu „Henryka Kerner” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.