Ignace Gelb

Ignace Gelb był amerykańskim historykiem, językoznawcą, antropologiem, archeologiem i asyriologiem, pochodzącym z Tarnowa. Urodził się tam 14 października 1907 roku i w latach 1917-1925 uczęszczał do szkoły w mieście. Po maturze wyjechał do Florencji, by poznawać sztukę renesansu, a następnie zainteresował się kulturą Bliskiego Wschodu. Od 1926 roku studiował orientalistykę w Rzymie. Doktorat uzyskał w 1929 roku na uniwersytecie La Sapienza, po czym wyjechał do Stanów Zjednoczonych i podjął pracę w Instytucie Orientalistyki Uniwersytetu w Chicago.

W 1947 roku został profesorem asyriologii na tej uczelni i pełnił tę funkcję do przejścia na emeryturę w 1980 roku. Zajmował się odczytywaniem hieroglifów hetyckich oraz tekstów akadyjskich. Wprowadził termin „gramatologia”, odnoszący się do studiów nad systemami pisma. W książce „A Study of Writing”, opublikowanej w 1952 roku, przedstawił teorię rozwoju pisma od logografii przez sylabarię do alfabetu. W latach 1965-1966 był prezesem Amerykańskiego Towarzystwa Orientalistycznego, a w 1975 roku został członkiem Amerykańskiego Towarzystwa Filozoficznego. Zmarł 22 grudnia 1985 roku w Chicago.

Na podstawie artykułu „Ignace Gelb” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.