Ignacy Łobos

Ignacy Łobos był duchownym rzymskokatolickim, biskupem pomocniczym przemyskim, a następnie biskupem diecezjalnym tarnowskim. Urodził się w Drohobyczu w rodzinie mieszczańskiej. Uczył się w szkole ojców bazylianów w Drohobyczu, a później w Samborze. Studia filozoficzne ukończył w Przemyślu, gdzie wstąpił do seminarium duchownego. Święcenia prezbiteratu przyjął w 1851 roku.

Po święceniach pracował jako kooperator w Strzałkowicach pod Samborem, następnie był prefektem seminarium przemyskiego i kanclerzem biskupa Monasterskiego. W 1882 roku został biskupem pomocniczym diecezji przemyskiej, a 12 grudnia 1885 roku objął urząd biskupa diecezjalnego diecezji tarnowskiej. Przeprowadził remont katedry w Tarnowie. Był honorowym obywatelem Drohobycza, Biecza, Leżajska i Tarnowa. Zmarł 15 kwietnia 1900 roku w Tarnowie i został pochowany na tamtejszym Starym Cmentarzu.

Na podstawie artykułu „Ignacy Łobos” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.