Jan Maciejko

Jan Maciejko (ur. 2 stycznia 1913 w Tarnowie, zm. 21 października 1993 w Krakowie) był polskim hokeistą, grającym na pozycji bramkarza. Prawie całą karierę zawodniczą, w latach 1926-1951, spędził w Cracovii. Występował również w Wiśle Kraków. Pięciokrotnie zdobył mistrzostwo Polski, a w reprezentacji kraju rozegrał 28 spotkań. Był olimpijczykiem podczas igrzysk w Sankt Moritz w 1948 roku oraz uczestnikiem turniejów o mistrzostwo świata w 1939 i 1947 roku.

W 1939 roku, podczas wojny obronnej Polski, został ranny pod Biłgorajem. Od grudnia tego roku dowodził grupą dywersyjną krakowskiego Kedywu. Pod pseudonimem „Ryś” walczył z Niemcami jako żołnierz I batalionu „Barbara” w Tarnowskiem. Został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari. Po zakończeniu kariery zawodniczej trenował Podhale Nowy Targ, Cracovię, AZS Kraków i Olszę Kraków. Urodził się w Tarnowie, a zmarł w Krakowie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Jan Maciejko” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.