Jan Pryziński

Jan Janusz Pryziński urodził się 21 czerwca 1879 roku w Tarnowie. Ukończył tamtejsze gimnazjum, a następnie studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz przez cztery semestry na Wydziale Prawa. Pracował jako nauczyciel w gimnazjach w Tarnowie i Krakowie. Od 1912 roku organizował i prowadził szkolenia Polskich Drużyn Strzeleckich w Krakowie.

Po wybuchu I wojny światowej służył w Legionach Polskich, a od 1918 roku w Wojsku Polskim. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej i III powstaniu śląskim. Był między innymi szefem sztabu 6 Dywizji Piechoty i dowódcą 9 pułku ułanów. W 1923 roku uzyskał dyplom oficera Sztabu Generalnego, a w 1928 roku został pułkownikiem. Po przejściu w stan spoczynku pełnił funkcję starosty zamojskiego, a później pracował między innymi jako notariusz. W kampanii wrześniowej służył w Dowództwie Frontu Południowego i uczestniczył w obronie Lwowa. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Zmarł 6 lutego 1959 roku w Komorowie.

Na podstawie artykułu „Jan Pryziński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.