Jan Schaitter
Polski oficer, ofiara zbrodni katyńskiej
- Urodzony
- 9 maja 1898, Tarnów
- Zmarł
- 1940, Charków
Jan Stanisław Antoni Erazm Schaitter urodził się w 1898 roku w Tarnowie. Uczył się w Krakowie, a podczas I wojny światowej służył w Departamencie Wojskowym Naczelnego Komitetu Narodowego i Polskiej Organizacji Wojskowej, po czym został wcielony do armii austro-węgierskiej. W 1918 roku przyjęto go do Wojska Polskiego. Walczył w 2 pułku szwoleżerów rokitniańskich, a później służył w jednostkach kawalerii i strukturach sztabowych.
Ukończył Wyższą Szkołę Wojenną w Warszawie, uzyskując dyplom oficera Sztabu Generalnego. W 1934 roku awansował na majora. Od czerwca 1934 do września 1939 roku był szefem sztabu 3 Samodzielnej Brygady Kawalerii i Wileńskiej Brygady Kawalerii. W 1939 roku uczestniczył w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku.
Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pochowany w zbiorowej mogile w Piatichatkach. Był ofiarą zbrodni katyńskiej. W 2007 roku pośmiertnie mianowano go podpułkownikiem.
Na podstawie artykułu „Jan Schaitter” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
