Jan Styczyński
Artysta, fotograf
- Urodzony
- 16 lipca 1917, Tarnów
- Zmarł
- 27 maja 1981, Warszawa
- Zawody
- artysta, fotograf
Jan Styczyński, polski artysta i fotograf, urodził się 16 lipca 1917 roku w Tarnowie. W latach 1937-1939 studiował na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Od 1941 roku służył w Armii Krajowej pod pseudonimem „Rej”, a od 1942 roku pracował w Oddziale II Komendy Głównej AK. Był kurierem Referatu Wschód „WW-72”, później „Pralnia”, a następnie kierował komórką kurierską. Uczestniczył w powstaniu warszawskim i dwukrotnie otrzymał Krzyż Walecznych. Po upadku powstania przebywał na Podhalu, a do Warszawy wrócił w 1946 roku.
Pracował w PSS „Społem” i GS „Samopomoc Chłopska”, a od 1950 roku zajmował się wyłącznie fotografią. W 1953 roku wstąpił do Związku Polskich Artystów Fotografików. Fotografował zwierzęta, prezentował prace na wystawach indywidualnych i wydał albumy fotograficzne, między innymi „Zwierzęta przed obiektywem”, „Koty” oraz „Zwierzęta i my”. Jego wystawy odbywały się między innymi w Warszawie, Sopocie, Częstochowie, Łodzi i Belgradzie. Zmarł 27 maja 1981 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Na podstawie artykułu „Jan Styczyński (fotograf)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
