Jan Wiśniewski
- Urodzony
- 8 lipca 1899, Tarnów
- Zmarł
- 1971, Londyn
Jan Ludwik Wiśniewski urodził się 8 lipca 1899 roku w Tarnowie, gdzie ukończył ośmioletnie gimnazjum. W 1915 roku wstąpił do Legionów Polskich, a od 1918 roku służył w Wojsku Polskim. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie został podporucznikiem. Służył między innymi w 13. i 42. pułku piechoty.
W 1935 roku przeniesiono go do Korpusu Ochrony Pogranicza. Dowodził kompanią batalionu „Dawidgródek”, następnie był zastępcą dowódcy tego batalionu. W 1937 roku został mianowany majorem, a w 1939 roku objął dowództwo batalionu „Sienkiewicze”, po czym został dowódcą batalionu „Hel”. Walczył w kampanii wrześniowej. Po kapitulacji Rejonu Umocnionego Hel dostał się do niewoli niemieckiej i przebywał między innymi w Oflagu VII A w Murnau.
Po wojnie nie wrócił do Polski i osiadł w Londynie, gdzie zmarł w 1971 roku. Został odznaczony między innymi Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Międzysojuszniczym.
Na podstawie artykułu „Jan Wiśniewski (major)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.