Jerzy Jękot

Jerzy Jękot (11 sierpnia 1942 - 23 marca 2012) był polskim malarzem, rysownikiem, grafikiem, poetą i dramaturgiem. Urodził się w Tarnowie, gdzie ukończył Technikum Mechaniczne. Studia artystyczne rozpoczął w 1965 roku na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, a od 1968 roku kontynuował je w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Dyplom uzyskał w 1972 roku. Związany był z poznańskim środowiskiem artystycznym; zmarł w Poznaniu.

Jako student zadebiutował w 1969 roku w Galerii „odNOWA” w Poznaniu. W 1970 roku określił swoją twórczość jako „Sztukę Absolutu”, a w latach 70. tworzył seanse sztuki nazywane „UTIDON”. Był autorem obrazów, książek artystycznych, poezji, dramatów, mikropowieści i oper notowanych językiem sztuk wizualnych. Stworzył około 10 tysięcy wierszy i siedemdziesiąt książek artystycznych. Jego prace znalazły się między innymi w zbiorach Muzeum Narodowego w Poznaniu i Muzeum Okręgowego w Toruniu. Wystawiał w Polsce i za granicą, a w 1974 roku uczestniczył w ogólnopolskiej wystawie malarstwa w Tarnowie.

Na podstawie artykułu „Jerzy Jękot” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.