Józef Pecka

Józef Adam Pecka, używający pseudonimu „Józef Porębski”, urodził się 28 października 1895 roku w Tarnowie. Tam ukończył szkołę powszechną i gimnazjum oraz działał w Polskich Drużynach Strzeleckich. W 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości służył w Wojsku Polskim. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której został dwukrotnie ranny. Za postawę w czasie wojny otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.

W okresie międzywojennym pełnił służbę w kilku jednostkach piechoty, był między innymi dowódcą 58 pułku piechoty i pułku KOP „Zdołbunów”. Awansował do stopnia pułkownika, a pośmiertnie został mianowany generałem brygady. Interesował się strzelectwem sportowym, uczestniczył w zawodach międzynarodowych i w 1931 roku pełnił funkcję głównego komisarza mistrzostw świata w strzelectwie we Lwowie. Aresztowany przez NKWD w 1939 roku, trafił do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany w Charkowie i pochowany w zbiorowej mogile w Piatichatkach.

Na podstawie artykułu „Józef Pecka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.