Józef Szerwiński

Józef Szerwiński, występujący także jako Szewc, urodził się 9 lutego 1899 w Tarnowie. Był oficerem artylerii Wojska Polskiego. W 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, a po ukończeniu szkoły artylerii w Wiedniu służył w jednostkach artylerii. W 1928 roku został przeniesiony na stanowisko II oficera sztabu 1 Dywizji Piechoty Legionów. Ukończył Wyższą Szkołę Wojenną w Warszawie i otrzymał dyplom oficera dyplomowanego. W kolejnych latach pełnił służbę między innymi w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr I, 14 Pułku Artylerii Lekkiej oraz Dowództwie Obrony Wybrzeża Morskiego. W 1938 roku opracował plan obrony Wybrzeża, który został odrzucony.

We wrześniu 1939 roku objął obowiązki szefa sztabu Lądowej Obrony Wybrzeża. Po kapitulacji przebywał w niemieckiej niewoli, a w 1945 roku wstąpił do 2 Korpusu Polskiego. W 1946 roku wrócił do kraju. Został odznaczony między innymi Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i Krzyżem Niepodległości. Zmarł 12 lutego 1952 roku w Polanicy-Zdroju i został pochowany na tamtejszym cmentarzu komunalnym. Był żonaty z Zofią z Kociatkiewiczów; mieli dwie córki.

Na podstawie artykułu „Józef Szerwiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.