Józef Ujejski

Józef Ujejski (8 stycznia 1883 - 8 lipca 1937) był polskim historykiem literatury. Urodził się w Tarnowie, zmarł w Warszawie. Studiował historię literatury na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1907 roku obronił doktorat. Następnie kontynuował naukę w Paryżu. Od 1919 roku był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego, a w latach 1932-1933 pełnił funkcję rektora. Należał do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz Polskiej Akademii Umiejętności.

Badał romantyzm, w szczególności filozoficzne i umysłowe nurty epoki oraz ich obecność w literaturze. Zajmował się mesjanizmem, w tym jego myślą mistyczno-utopijną i filozoficzną. Opublikował między innymi prace o „Anhellim” Juliusza Słowackiego, Antonim Malczewskim, „Konradzie Wallenrodzie” i Hoene-Wrońskim. W książce „O Konradzie Korzeniowskim” omawiał polskie dziedzictwo w twórczości pisarza oraz jej związki z romantyzmem europejskim i rodzimym. Jego stryjem był poeta romantyczny Kornel Ujejski. Otrzymał Złoty Wawrzyn Akademicki, a pośmiertnie Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Józef Ujejski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.