Kazimierz Marczewski

Kazimierz Franciszek Marczewski urodził się 24 lutego 1897 roku w Tarnowie. Ukończył seminarium nauczycielskie, a od sierpnia 1914 roku służył w Legionach Polskich, w 1. pułku piechoty. W maju 1915 roku brał udział w bitwie pod Przepiórowem, gdzie osłaniał odwrót swojej kompanii. Za tę postawę otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Po kryzysie przysięgowym został wcielony do armii austro-węgierskiej i walczył na froncie włoskim, gdzie dostał się do niewoli. W listopadzie 1918 roku wstąpił do Błękitnej Armii, a po powrocie do Polski walczył w wojnie polsko-bolszewickiej.

W kolejnych latach służył w Wojsku Polskim, między innymi w 63. pułku piechoty i Centralnej Szkole Strzelniczej. Ukończył Wyższą Szkołę Wojenną, uzyskując dyplom oficera dyplomowanego. W kampanii wrześniowej 1939 roku był szefem sztabu 8. Dywizji Piechoty i uczestniczył w obronie Modlina. Po kapitulacji trafił do niemieckiej niewoli. W 1945 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, a w 1957 wrócił do Polski i zamieszkał w Poznaniu. Zmarł tam 26 maja 1976 roku.

Na podstawie artykułu „Kazimierz Marczewski (podpułkownik)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.