Stanisław Wróbel

Stanisław Wróbel urodził się 13 marca 1917 roku w Tarnowie, a zmarł 7 września 2000 roku. Był polskim politykiem, posłem na Sejm PRL V, VI i VII kadencji. Miał wykształcenie zasadnicze zawodowe, a jego zawód określono jako operator maszyny. Pracował jako ślusarz spawacz w Nadodrzańskim Zakładzie Przemysłu Lniarskiego „Odra” w Nowej Soli, a od 1952 roku jako brygadzista ślusarz w Zakładzie „Metalen”. Był więziony w obozach koncentracyjnych Auschwitz i Sachsenhausen. Do Polski wrócił w kwietniu 1946 roku.

Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1954 roku został sekretarzem podstawowej organizacji partyjnej, później zasiadał w egzekutywie Komitetu Zakładowego. Mandat posła z okręgu Zielona Góra uzyskiwał w latach 1969, 1972 i 1976. Przez trzy kadencje pracował w komisjach sejmowych zajmujących się przemysłem lekkim, a także między innymi rzemiosłem, spółdzielczością pracy i handlem wewnętrznym. Był mężem Jadwigi. Oboje zostali pochowani na cmentarzu komunalnym w Nowej Soli. Wróbel otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi oraz Medale 10-lecia i 30-lecia Polski Ludowej.

Na podstawie artykułu „Stanisław Wróbel (poseł)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.