Tadeusz Skałkowski

Tadeusz Antoni Skałkowski herbu Nałęcz (2 września 1845 - 26 kwietnia 1909) był polskim prawnikiem, publicystą, powstańcem styczniowym i posłem na Sejm Krajowy Galicji. Urodził się w Tarnowie, gdzie w 1862 roku prowadził działalność konspiracyjną w gimnazjum. W 1863 roku służył w kompanii strzelców „Dzieci tarnowskie” i brał udział w ataku na Miechów. Został ciężko ranny, a po leczeniu wydano go Rosjanom. Zwolniony jako obywatel Austrii, wrócił do Galicji. W 1864 roku został aresztowany i skazany na trzy miesiące więzienia.

Od 1865 roku studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim, a w 1871 uzyskał doktorat prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był inicjatorem założenia Koła Oświaty Ludowej, właścicielem majątku Szeptyce i działaczem Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego. W latach 1875-1901 zasiadał w Sejmie Krajowym Galicji, a od 1891 roku był prezesem rady nadzorczej Banku Zaliczkowego we Lwowie. Publikował między innymi o odpowiedzialności notariuszy, kasach oszczędności i towarzystwach kredytowych. Zmarł w Beaulieu-sur-Mer, a pochowano go na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. Był synem poety Marcelego Skałkowskiego i ojcem historyka Adama Skałkowskiego.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Skałkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.